Saturday, May 15, 2010

‘காதல்’ எச்சரிக்கை..


காதல் 
ஒரு மோசமான வியாதி..
ஒவ்வொருவருக்கும்
விதவிதமாய் வந்துவிடும்..

ஒன்றைப் போலானதாய்
இன்னொன்று இருக்காது..
ஆரம்பத்திலேயே
அதன் அறிகுறிகளை 
கண்டறிந்துவிட்டால்
குணமாக்க 
நூறு சதவீதம் வாய்ப்புண்டு..

முற்றவிட்டுவிட்டால்
என்ன செய்தும்
யாராலும் காப்பாற்ற இயலாது..
மருந்திருந்தும் 
குணப்படுத்த இயலாத 
ஒரு மோசமான வியாதி.. 

இந்நோய்க்கான
மருந்து விசித்திரமானது..
ஒவ்வொருவருக்கும்
வேறுபாடானது..

பசி, தூக்கத்தில் 
மாற்றமேற்படுவதே 
முதல் அறிகுறி..
அப்போதே சரி செய்துவிட வேண்டும்..
முற்றிய நிலையில் 
முற்றிலுமாய் 
பசி, தூக்கம், வேலை 
இன்னபிறவற்றையும் 
செயலிழக்கச் செய்யும்.. 

இதற்கென 
தடுப்பூசி இன்னும் கண்டுபிடிக்கப்படாத 
நிலையில் 
எதிர்பாலரிடம் எச்சரிக்கை உணர்வும்
இதயத்தைப் பாதுகாத்துக் கொள்வதுமே..
தற்போதைய 
தற்காப்பு முறையாக இருக்கிறது..

இதன் மூலம் தண்டோரா போட்டு
சொல்லப்படுவதென்னவென்றால்
காதல் எனும் வியாதி
வராமல் காத்துக் கொள்ளுங்கள்..

அறிகுறிகள் தெரிந்தால்
உடனே அக்கம்பக்கம் சொல்லி
அரற்றாமல்
தானே தீர்வு காணவும் முயலாமல்
தடுப்பூசி தேடி அலையாமல் 
கிள்ளி எறியுங்கள்
சிறு தழும்போடு போய் விடும்..

முற்றிய நிலையில் உடலெங்கும்
உள்ளமெங்கும்
தழும்புகள் மட்டுமே
எஞ்சியிருக்கும்..
எச்சரிக்கை
இது ‘காதல்’ எச்சரிக்கை..
உயிரைப் பறிக்கும் 
‘காதல்’ எச்சரிக்கை.. 

நேசம்



‘சாப்பிட்டாயா’வென
வேளைக்கொரு தரம் கண்காணிப்பு..

‘எங்கே இருக்கிறாய்’ என
மணிக்கொருமுறை விசாரிப்பு..

மனநிலையறியத் துடிக்கும்
ஒருவித தவிப்பு..

எதையேனும் பகிர்கையில்
தோன்றும் பூரிப்பு..

இவையேதும் இல்லாவிடினும்
ஒன்றும் மாறப்போவதில்லை..

வெட்டாமலிருந்தாலும் 
வளரும் நகத்தினைப் போல்..
பேசாமலிருந்தாலும்
பெருகும் நேசம்.. 

கற்பி



சில காரணங்களைக் 
கற்பித்துக் கொண்டு
முடியாதென்கிறாய்..

எந்தவொரு
காரணமுனில்லாமல்
முயற்சித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்.

காலத்தின் கோப்பை


என்னுடைய அழைப்பை
அலட்சியப்படுத்துகிறாய்..

பிறகு பேசலாமென
பதிலுக்குக் காத்திராமல்
துண்டிக்கிறாய்..

பரிதாபத்துடன்
திரும்பும்
மிதமிஞ்சிய நேசத்தின் 
நிலை கண்டு 
வலிக்கத்தான் செய்கிறது..

இருப்பினும்
எப்போதாவது 
நீ வேண்டி நிற்க
நேருமென 
பதப்படுத்தி வைக்கிறேன்
களங்கமற்ற நேசத்தை
காலத்தின் கோப்பைக்குள்.. 

இது வேலை நேரம்



காதல் செய்வதா?
வேலை செய்வதா?
குழப்பத்துடன் சிந்திக்க ஆரம்பித்தேன்..

வேலை காதலையும் 
காதல் வேலையையும்
அனுமதிப்பதில்லை..
சிறிது உட்கார்ந்து யோசித்தேன்..

இரண்டிற்கும் சமமான 
நேரத்தை
ஒதுக்கலாமென்றல்
காதலும் வேலையும்
ஒன்றானதல்ல..
சிறிது எழுந்து யோசித்தேன்..

காதலை வேலையாகவும்
வேலையைக் காதலாகவும்
செய்யலாமெனில் 
நிகழ்த்துதலில் ஏற்படும்
சிரமங்கள் உறுத்தின..
சிறிது நடந்து யோசித்தேன்..

ரகசியம் பிடிபட்டது
காதல் நேரத்தில் 
காதலையும்
வேலை நேரத்தில் 
வேலையையும் 
செய்வதென தீர்மானிக்கையில்
அவனிடமிருந்து
குறுஞ்செய்தி வந்தது..
அலைபேசியை அணைத்து விட்டு 
கணிணியை இயக்கினேன்..
இது வேலை நேரம்.

அக்கறை



எதைக் கொடுத்து 
இடமாற்றுவாய்?
இத்துணை தூரம் 
கடந்து வந்த 
அன்பினையும்..
அக்கறையையும்..

பெருவலி..




வெம்மை நிறைந்தயென் 
பகல் போதில் 
வேதனையுடன்
வந்தமர்கிறது 
உனது நிராகரிப்பில் 
கருக்கொண்ட பெருவலி.. 

கவிதை


நாம் சந்திப்புகளை
நொடி நொடியாய்
நினைவுபடுத்த 
நம்மைத் தவிரவும்
ஒன்றிருக்கிறது..
வேறெது?
இந்த கவிதைகள்தான்!

சிறு அசைவுகள்


உன்னைப் பற்றிய 
கவிதைகளை வாசிக்கும் போது
உன் கண்களிலும்
உதடுகளிலும்
தெறிக்கும் 
சிறு அசைவுகள்
சொல்லிவிடக் கூடும்
என் மீதான காதலை.. 

நேசத்தின் கையளிப்பு


ஒரு காலைப் பொழுதில்
கதவிடுக்கில்
விரல்பட்டு நசுங்கியதாக
நீயும்
குளிக்கும் போது
எனது நகத்தாலான பெருங்கீறலை
நானும்
சொல்லிக் கொண்டோம்..
பின்னர் வந்த நாட்களில்
அது பற்றிய விசாரிப்புகள்
கடந்த பின்னும் 
எஞ்சியிருக்கும் தழும்புகள்
நினைவுபடுத்துகின்றன
நேசத்தின் கையளிப்புகளை..

தேவதை


சில சமயம் தேவதையாகவும்
பல சமயம் இராட்சசியாகவும்
உருமாற்றும்
மந்திரவித்தை
நள்ளிரவில் 
மொட்டைமடியில் 
நிலவைப் பார்த்தபடி
பேசும் உன் குரலுக்கு உண்டு..

சாத்தியம்


சாத்தியமற்றவைகளை
சாத்தியப்படுத்தவும்
சாத்தியமானவைகளை
சாத்தியமற்றதாக்கவும்
காதலுக்கு 
யார் தான் கற்றுத் தந்ததோ?

சமாதி


சம்மதம்
கேட்ட பிறகுதான்
காதலிக்க வேண்டுமென்றால் 
காதல்
என்றைக்கோ
சமாதியாயிருக்கும்.. 

கடல்..


ஒரே அலையில் 
என்னை நனைத்தது கடல்..
ஒவ்வொரு முறையும்
உன்னை நனைக்காமல்
திரும்பிச் செல்கிறது..
கடலுக்குத்
தெரிந்திருக்கிறதென் மனது
நீ என் காதலில்தான் 
நனைய வேண்டுமென.. 

சொற்களில் முட்களேந்தி..

அடிக்கடி திட்ட செய்து 
திட்டும்போதெல்லாம் புன்னகைத்து 
படக்கென கோபமூட்டி 
கோபத்தில் மௌனித்து 
திடீரென மகிழ்ச்சி தந்து 
திட்டமின்றி தீண்டல் நிகழ்த்தி 
மனசு முழுக்க 
மலர் பரப்பிக் கிடக்கிறாய்..
சொற்களில் மட்டும் 
முட்களேந்தி..

இருளை இழுத்துப் போர்த்தியபடி..


காதுக்குள் இசை வழிந்திருக்க 
கண்களில் கனவுகள் கசிந்திருக்க 
நிகழ்காலத்தில் வருங்காலம் வடிந்திருக்க 
மெல்ல இருள் முடிந்து விடிந்திருக்க 
அக்கணத்தில் உன் வருகை நிகழ்ந்தது 
அனைத்தையும் துடைத்துவிட்டு 
அடைக்கலமாகிறேன்   உன் வெப்பத்திற்குள்
இருளை இழுத்துப் போர்த்தியபடி.. 

யாவற்றுக்குமிடையில்

வாய்த்திருக்கும் இப்பிறவியில் 
வாய்த்திருக்கும் ஒரு வாழ்க்கையில் 
வாய்த்திருக்கும் சந்தர்ப்பத்தில் 
வாய்த்திருக்கும் முழு நேசத்தில் 
வாய்த்திருக்கும் மிச்ச ஆயுளில் 
வாழ்ந்துவிட துடிக்கிறேன் 
வாய் திறந்தே வதைக்கிறாய்..
மௌனத்தாலும் உதைக்கிறாய்
புன்னகைத்தே சிதைக்கிறாய் 
மரணக்குழியில் புதைக்கிறாய்
யாவற்றுக்குமிடையில் 
கொஞ்சம் நேசத்தையும் 
விதைக்கிறாய்.. 

கடிபட்ட இரவு


பாம்பிடம் கடிபட்ட இரவு 
தூங்காமலே 
கழிய வேண்டுமென்பதாய் 
உன்னிடம் 
கடிபட்ட என் சிந்தனை 
ஒவ்வோர் இரவும் 
தூங்காமலே திரிகின்றது..

நினைக்கும் தோறும்..


கவனத்தின் போதாமையாலும் 
கயவர்களின் திருட்டு தனத்தாலும் 
செல்லைத் தொலைத்து விட்டு 
எண்கள் தொலைந்து போனதற்காகவும் 
வீட்டில் திட்டு வாங்க வேண்டியிருக்குமெனவும் 
குற்றுணர்வின் விளிம்பு நிலையிலும் 
பதறும் மனதின் துடிப்பிற்கு மத்தியில் 
காதலாலானவனுக்கு 
நேசத்திலும் கோபத்திலும் 
பெறப்பட்ட 
காதலியின் 
மீட்க முடியாக குறுஞ்செய்திகள் 
பற்றிய சிந்தனை 
வதைத்தெடுக்கும்
நினைக்கும் தோறும்.. 

கற்பூரமாய்


சொல்வதற்கு ஏதுமில்லை
செல்வதற்கும் பாதையில்லை
காற்றில் கரைகிறேன்
கற்பூரமாய்
உன் புன்னகையின்
வாசமேந்தி..