முத்தம்.

பயப்படாதே..

நமக்கிடையேயான 

சிறு அனுபவங்களும் 

கவிதையாவதைப் போல் 

ஆகிவிடாது 

நம் முதல் முத்தம்.. 

துளிமழை

என் நேசம் ஆக்கிரமிப்பின் 

வெளிப்பாடல்ல..

அக்கறையின் துளிமழை..

மனம்

என்னை அதிகம் புரிந்து 

வைத்திருப்பதாக காட்டுகிறாய்

உணர்வதில்லை..

அதை விட உன்னை அதிகம் 

புரிந்து வைத்திருக்குமென் மனம் 

காட்டுவதில்லை..

உணர்வதால்.. 

ஈர்ப்பு

இருதுருவங்களின் ஈர்ப்பு குறையலாம்

கடுகளவேனும்.. 

என் பெருங்காதலின் ஈர்ப்பு குறையாது

அணுவளவும்.. 

துண்டுசீட்டு

சாலையோரங்களில் 

விநியோகிக்கப்படும் 

துண்டுசீட்டுகளை 

வாங்கி பறக்கவிடும் 

பாதசாரியைப் போல நீ.. 

துண்டுசீட்டாய் என் காதல் ..

அரட்டைப்பெட்டி

நீ பதிலிறுக்க மறுக்கும் 

மின்னஞ்சலின் அரட்டைப்பெட்டி 

பச்சை ஒளிர்ந்து சொல்லிக்கொண்டே இருக்கிறது.. 

நீ பதிலுருக்காவிட்டாலும் பார்த்தபடியிருப்பதை 

சொற்கள்.

நிர்வாணமாய் நகரும் 

என் நேரத்தில் 

ஆடை உடுத்தி 

அழகு பார்க்கிறது 

உன் சொற்கள்..

அடையாளம்

காதலுக்கான அடையாளங்களென

சுட்டிக்காட்டிய அனைத்தையும் 

தவிர்க்க முயல்கிறாய்..

அதுவே ஒரு அடையாளமாய் 

காட்டிக்கொடுக்கிறது

உன் நேசத்தை .

மழை-2

அடித்துப் பெய்யும் மழை

உன் ஆழமான அன்பை சொல்கிறது.. 

தூறிச் செல்லும் மழை 

உன் அன்பை அழகாகச் சொல்கிறது.. 

மழை

உனக்கு 

பிடித்திருக்கும் 

சன்னலோர மழையை 

ரசிக்கிறாய்..

நனைய மட்டும் 

மறுக்கிறாய்.. 

மழையாய் நான்.. 

விலை

எந்த விலை கொடுத்தும் 

பெற முடியாது 

நம்பிக்கையையும் 

காதலையும் 

ஏனெனில் 

இரண்டும் 

விலைமதிப்பற்றது.

திரும்பிப்பார்

உனக்கான யாவும்

தீர்ந்து   முடிந்தபின் 

திரும்பிப்பார் 

நின்றிருப்பேன்.. 

காதலின் கையைப் பிடித்தபடி..

வார்த்தை

இவ்வளவு நாட்கள் 

வெளிப்படுத்தப்பட்ட 

நேசத்திற்கு 

விலை கொடுக்க 

தயராகிறாய்..

உன் வார்த்தைகளால்..

பெற்றுக் கொள்வேன்

என் மௌனத்தால்.

காயங்கள்

என்னிடமிருந்து 

ஏதேதோ 

பெற்றிருக்கிறாய்.. 

உன்னிலிருந்து 

அள்ளிக்கொண்டது.. ஒன்றுதான்.. 

காலத்தாலும் மீட்க முடியாத 

காயங்கள்..

சொர்க்கம்

நமது கடந்த காலங்களை 

உனக்கு நினைவூட்டுவது 

ஒருவேளை எரிச்சல் தரலாம்...

எனக்கு அவை சொர்க்கம்.

வலி

பெரியதாக தோன்றுகிறது 

உன் மீதான காதல் 

சிறியதாக தோன்றுகிறது 

ஒன்றுமற்ற உன் வாதம் 

நடுவில் ஓடிக் கொண்டிருக்கிறது 

வலிமையாக காலம்

சிறு நம்பிக்கையோடு.

பிடிமானம்

ஒரு பிடிமானமும் 

இன்றி அற்று விழும்போது 

தாங்கிப்பிடிக்கிறாய்.. 

நிரந்தமாய் தங்க விரும்புகையில் 

பிடி தளர்த்துகிறாய்..

துவண்டு

எனது சின்னஞ்சிறிய 

நம்பிக்கையின் மீது 

கல்லெறிகிறாய்... 

துவண்டு விழுமது 

துளிர்க்கிறது 

மீண்டும் 

அளப்பரிய ஆற்றலுடன்.. 

கற்களை கோட்டைகளாக்கி..

மரணம்

மரணம் பற்றிய கவிதைகளை 

நீ ஒருபோதும் 

விரும்புவதில்லை..

ஒதுக்கிவிடுகிறாய் 

வாசிக்கமாலே .. 

அதன் வாசனை அடித்தாலே.. 

உனக்கு தெரிவதற்கில்லை.. 

நீ மரணத்தின் தூதுவன் என ..

திருப்பி

திருப்பிக் கொடுத்து விட்டாய்... 

அனைத்தையும்... 

பதிலுக்கு தருகிறேன்.. 

என் உயிரை..