Saturday, November 13, 2010

கால்கள்

காலாற நடந்து செல்கையில் 
கைகளைப் பற்றி கொண்டோம்.. 
கால்கள் நடப்பதை விட்டு 
பறந்து செல்கிறது..

தற்கொலை

காலத்தை வீணாக்குவது 
தற்கொலைக்கு சமம்.. 
காதலை வீணாக்குவது 
கொலைக்கு நிகர்..

குறுஞ்செய்தி

பண்டிகைக் கால நாட்களை எண்ணி 
விரைவாகவும், 
நிறைவாகவும் 
வேலை செய்யும் தொழிலாளியின் 
மனநிலைதான் எனக்கும்..
நீ சந்திக்க வருகிறாய் என்று குறுஞ்செய்தி 
அனுப்பியதில் இருந்து,.. 

Tuesday, September 28, 2010

பெருந்தாகமும் ... போர்க்கோபமும்

கையேந்தி நிற்குமென் நேசத்திற்கு 
எரிச்சலை தருமுனக்கு 
இப்போது தெரியாது..
அந்த கைகளுக்குப் பின்னாலிருக்கும் 
பெருந்தாகமும் ...
போர்க்கோபமும்

மகிழ்வு

மிகுந்த துக்கத்திலிருக்கையில்
தூங்கிவிடுவது வழக்கம்..
இப்போது தாக்கும் 
இந்த துக்கத்திலிருந்து மீளவும்  
தூங்கப் போகிறேன்.. 
இனி எப்போதும் எனை 
துக்கம் தாக்க முடியாதெனும் 
மகிழ்வுடன்.. 

உன் பிம்பம்.

நீ காயப்படுத்திய 
இதயத்தை 
நீயே சுமந்து சென்று விடு.. 
அதிலிருந்து வழியும் 
இரத்தக் கறைகளில் 
நிழலாடுகிறது..
உன் பிம்பம்.. 

பெயரற்ற பறவை

பருவ மழையற்ற ஒரு தருணத்தில் 
அந்த விதையை என் நிலத்தில் 
விட்டுச் சென்றது
பெயரற்ற பறவையொன்று.. 

பருவமழை தப்பி பெய்த 
மறுநாள் மழையில் 
விதை வேர்பிடித்து..
பதினைந்தாம் நாள் திரும்பிய பறவைக்கு
ஆச்சர்யம் கொடுத்தது.. 

நாளாக ஆக விருட்சமாவதை 
கண்கூடாகக் கண்ட பறவை 
அதன் வசீகரத்தையும் 
அதன் கனிகளையும் 
பாராட்டியபடி இருந்தது.. 

பின்னொருநாள் 
சோர்வுடன் திரும்பிய பறவை 
அந்த மரத்தை விட்டுப் போவதாக சொல்ல 
நிலம் கதறியழுதது..  

எதையும் பொருட்படுத்தாத 
பெயரற்ற அந்த பறவை 
அதற்குப் பின் பகல்வேளைகளில் 
வருவதில்லை.. 

இலைகள் சிறிது சிறிதாக 
உதிரத் துவங்கின.. 
மரம் பட்டுப் போக துவங்கியது.. 
இன்னும் ஒரே ஒரு இலை மிச்சமிருக்கிறது ..
அந்த பறவையின் வருகைக்காக காற்றிலசைந்தபடி..

மழைத்துளி...

பெருமழை பெய்த 
இரவொன்றில் 
ஊடலிலிருந்த நமக்கிடையில் 
விழுந்த மழைத் துளிகளை ஒன்றாக்கி 
ஒற்றைவிரலால் 
கோடு கிழித்து நதியாக்கி 
உன் பக்கம் திருப்பினேன்..
அந்த நதியில் 
நீந்தி வந்தென் கரை சேர்ந்தாய்.. 
வெளியே மழை சற்றே குறைந்திருந்தது.. 

ஒரு தொடக்கமும், ஒரு முடிவும்..

எப்போது வேண்டுமானாலும் 
நிகழ்ந்துவிடக்கூடிய 
தொடக்கமொன்றும் 
முடிவொன்றும் 
இருவருக்குமிடையில் 
மௌனித்திருக்கிறது.. 

உன் பிடிவாதத்தைத் 
தூக்கிஎறிந்து ஒரு தொடக்கத்தையோ 
என் பிடிவாதத்தை 
தொடர்ந்து ஒரு முடிவையோ 
எட்டிவிடக் கூடிய காலம் 
வெகுதொலைவில் இல்லை..
எப்போது வேண்டுமானாலும் 
நிகழ்ந்துவிடும் 
ஒரு தொடக்கமும், ஒரு முடிவும்.. 

ஊசி

மௌன வாளால் 
வெட்டி சாய்ப்பதைவிடவும் 
வலிக்கிறது.. 
உன் வார்த்தை ஊசிகள் 

வலி

வலியிலிருந்து 
தப்பித்து செல்ல 
ஓடி ஒளிகிறேன் இரவுக்குள்..
இரவில் கரைந்திருக்குமுன் குரல்  
என் வலியினை  
சிறிது சிறிதாய் உண்ண
வலியிருந்த இடங்களில் 
முந்தைய வலிகள் மறைந்து 
புதிய வலி பிறந்தது.. 

சக்கர வியூகம்

எந்த வித ஆயத்தமும் இல்லாமல் 
அந்த போர் மூண்டது.. 
உன் வார்த்தைகள் 
சக்கரங்களாய் சுற்றி சுழன்றன.. 
நீ வகுக்கிற வியூகங்களை 
ஒவ்வொன்றாய் தகர்த்து நிமிர்ந்தேன்.. 
சுற்றிய சக்கர வியூகத்தில் 
மீளமுடியாமல் தவிக்கிறதென் நேசம்.. 

இனிவரும் நாட்களும்

எனது 
கடந்த சில நாட்கள் 
அழகுற நகர்கின்றன..
இனிவரும் நாட்களும்
அவ்வாறே அமையுமெனும் 
ஆழ்மன நினைப்பினூடே..

ஓடிவந்து மடியில் புரளும்
செல்லப் பிராணிகளை விரட்டாமல்
அரவணைத்து
பூட்டப்பட்டிருக்கும் எதிர்வீட்டுச்
செடிகளுக்கு நன்னீர் ஊற்றி
பயணத்தில் எதிர்ப்படும்
குழந்தைக்கு ஈரமுத்தம் கொடுத்து
சிக்னல்களில் 
எரிச்சல்படாமல் நிதானிப்பது
புரியாமல் திட்டுவோர்க்கு
புன்னகையளிப்பதென
கடந்த சில நாட்கள் 
அழகுற நகர்கின்றன..
நெடுந்தவத்தில் கைவரப்பெற்ற
நீ எனக்குள்ளிருக்கையில் 
அழகுறவே அமையும் 
இனிவரும் நாட்களும்.

சுழன்றாடிய சொற்கள்

தனித்து வாழத் தெரியாதயென்
சொற்களைத் 
தொலைத்து விட்டேன்..
ஒரு மாலைப் பொழுதில் 
ஒரு உணவக விடுதியிலிருந்து 
வெளியேறிய போது..

சில நாட்கள்
தேடித் திரிந்தும்
கிடைத்தபாடில்லை..
பிறகு தேடுவதை 
நிறுத்தி விட்டிருந்தேன்..

மீண்டும் ஒருநாள்
அதே உணவகத்தில்
ஒரு பாதி அலங்கரித்தும்
மறுபாதி சிதிலமடைந்தும் 
சுழன்றாடிய சொற்கள்
அவனுக்கு அடிமையாயிருந்தன..

மீட்டெடுக்காமல்
விடைபெற்றேன்.
அடிமைப் பட்டுக் கிடக்குமென்
சொற்கள்
அவனை
ஆட்சிசெய்யக்கூடுமெனும் 
அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையுடன்..

எழுது

கசப்புமிகுந்த 
கடந்தகாலத்தினை
வெட்டியெறிய 
கத்தரிக்கோலும்..

சில வெறுப்புமிக்க 
நினைவுகளை
அழித்தெடுக்க 
அழிப்பானொன்றும் 
வேண்டி நிற்கிறேன்..

இனி 
விருப்பமிக்க 
வாழ்வையெழுத 
எழுதுகோலொன்றும்.

‘வெண்ணிற இரவு’

‘வெண்ணிற இரவு’ பற்றி
நள்ளிரவில் 
பேச்சைத் துவக்கி
அதிகாலை வரை நீட்டித்தாய்..
மாறிப்போயிருந்தது
அடுத்தடுத்த 
என் இரவுகள்
வெள்ளையாக.

ப்ரியமானவனே

எப்போதும் உன் மீது 
ப்ரியங்களைப் 
பொழியக் காத்திருக்குமென் 
மேகத்தை
கலைப்பதற்காக வீசுகிறாய்..
உன் வார்த்தைகளைக் காற்றாய்..
கேள் ப்ரியமானவனே
காற்று கலைக்கும்
வேலையை மட்டும் செய்வதில்லை
பொழியத் தூண்டுவதும் அதுவே.

Thursday, September 16, 2010

அலைபேசி

இறந்து கிடக்கிறது 
என் அலைபேசி 
உன் அழைப்புக்களின்றி..
உயிர்ப்பி
ஒரு துண்டித்த அழைப்பிலாவது 

Wednesday, September 15, 2010

புன்னகை

கதறியழும் என்னை 
அடித்தாவது 
அழுகை நிறுத்த 
முயற்சிக்கிறாய் 
நீ அடிக்க அடிக்க 
அழுகிறேன்..
நான் அழ அழ 
நீ அடிக்கிறாய்.. 
கண்ணீரை துடைத்துவிடேன்,,
புன்னகைக்கிறேன்.

பழி

நசுக்கப்பட்ட 
உணர்வுகள் 
வெடித்து சிதறுகையில் 
பழி வாங்கி விடத்தான் 
தோன்றுகிறது 
சில விஷயங்களில்.. 
பொறுக்கமாட்டாமல்.