Saturday, May 15, 2010

வலி


இந்த வலி 
பரிச்சயமானதல்ல..
முன்பின் கண்டறியாத
அதன் செய்கைகள்
ஒரு செயலையும் செய்யவிடாமல்
பசியுறக்கம் மறக்கச் செய்து
கட்டுண்டு கிடக்கச் செய்கிறது
கட்டற்றும் அலைய வைக்கிறது..
பிறர் சொல்லியும் புரியாத 
இந்த வலியை
அனுபவிப்பதில் 
அனுகூலமுமுண்டு..
வலியின் அறிமுகம் ஒருவேளை
உண்மையை பறைசாற்றலாம்.. 

நம்பிக்கை


வசீகரிக்கவும்
நெருங்கி அன்பு செய்யவுமான
எனக்கான சாத்தியங்களை
ஒளித்து வைக்கப் போவதில்லை..

எப்போதும் போலான 
அல்லது 
அதைவிட இன்னும்
மேலானவற்றை 
உருவாக்க முயல்கிறேன்..

‘நம்பிக்கை’ எனும் வார்த்தைக்கு
உயிர் கொடுக்கும் சிலரில் 
நானும் இருந்துவிட்டு போகிறேன்.. 

ஆட்டம்


மைதானத்திலிருந்து
ஆட்டமிழந்து வெளியேறும்
வீரனுக்கும்..
நேசத்திலிருந்து வலியுடன் 
திரும்பும் மனதுக்கும்
பெரிய வித்தியாசம் 
ஒன்றுமில்லை..

மைதானமும், நேசமும்
மாறப்போவதில்லை..
வீரனும், மனமும்
விளையாடுவதை
நிறுத்தப் போவதில்லை..

மைதானம்
நேசம்
வாழ்க்கை
அனைத்தும் வட்டமானது..
விட்ட இடத்திலிருந்து
ஆட்டம் துவங்கும்..

ஆரத்தி


அத்துணை ஆக்கத்திற்கும்
காரணமாயிருந்த நீயே
ஆரத்திஎடுத்தாய் 


அதன் அழிவிற்கும்

கண் ரேகை

சாவி கொடுத்த பொம்மையை 
போலத்தான் ஆகிவிட்டது..
எனது நிலை..
உன் கண் ரேகையை 
என்னில் 
பதித்து சென்ற 
முதல் நாளிலிருந்து..

சிலிர்ப்பு


கோடை வெப்பத்தின் இரவில்
சிறு தூரலில் கமழ்ந்து வரும்
மண்வாசனையைப் போலானது
உன்னுடைய நேசம் 
சிலிர்ப்பும்
சிலாகிப்புமாய்.

கண்ணீரும் புன்னகையும்


எவ்வளவோ விலகியிருந்து
நேசித்தும்
எவ்வளவோ அருகிருந்து
சண்டையிட்டும் 
ஆகிவிட்டது
இனி ஏது நிகழ்ந்தென்ன? 
கண்ணீரும் புன்னகையும் 
கைகோர்த்தே பயணிக்கையில்.. 

கண்ணீர்த்துளிகள்


அவசியமற்றதாக இருக்கிறது
நேற்று நள்ளிரவிலிருந்து
இன்று அதிகாலை வரை 
தூறும் மழை..
எனது பேச்சினைப் போல்..
வாசனையோடு
வெப்பத்தையும் 
வெளிக்கிளப்பிய மழைக்கு
எப்படி தெரியப் போகிறது?
மழையோடு போட்டி போடுமென் 
கண்ணீர்த்துளிகள்.. 

காட்சிப் பிழையாய்


காட்சிப் பிழையாய் 
நகருமென் கணங்களில் 
சரியாய் பொருந்தியிருக்கிறாய்..

எங்கெங்கு காணினும் 
நீயே தோன்றுகிறாய்..

குறைந்த தூர, நீண்ட தூர பயணத்தில்
பேருந்திற்காக காத்திருக்கையில்
பேருந்தில் ஜன்னலோரத்தில் தலைசாய்க்கையில்
எங்கேனும் மண்வாசம் உணருகையில்

திடீரென மழை நனைக்கையில்
கொளுத்தும் வெயிலில் மரநிழல் எதிர்ப்படுகையில்
முடியைக் கலைக்கும் ஜன்னல் காற்றில்
குழந்தைகளுடன் குதூகலிக்கையில்

சொந்தங்கள் பலவும் பேசுகையில்
நண்பனின் திருமணத்தில்
தூரத்து உறவினரின் இரங்கலில்
பாட்டியென் கைபற்றி பேசிய கணங்களில்

பசி வயிற்றைக் கிள்ளியெறியும் போதில்
வயிறு நிரம்பியிருக்கும் வேளைகளில்
அலுவலக வேலை நேரங்களில்
அமைதியை நாடும் தனிமையில்

மின்னஞ்சல் முகவரியை தட்டச்சு செய்கையில்
அதுனூடாக இரகசிய வார்த்தைகளை இடுகையில்
மெல்லிசையில் மனம் லயிக்கையில்
குறுஞ்செய்தி வருகயில் எழும் ஒலியில்

தொலைபேசி அழைப்பு வருகையில்
சிக்னலில் பரபரக்கையில்
படுக்கையில் ஓய்வெடுக்கையில்
நாளிதழ்கள் வாசிக்கையில்

கவிதைகள் படிக்கையில் 
கனவுகளை நினைக்கையில்
எண்ணங்களை சொல்கையில்
ஏக்கங்கள் எழுதுகையில்
துயரம் மேலிட அழுகையில் 

மகிழ்ச்சி எட்டிப்பார்க்கையில்
படுவேகத்தில் நிதானிக்கையில்
ரசனை மிகுகையில்
காலை எழுமுன் உருண்டு புரள்கையில்

இரவு நித்திரையில் வீழ்கையில்
இதயம் துடிக்கும் தோறும்
இமைகள் மூடியிருக்கும் போதும்
வாழ்தலின் தூண்டுதலிலும்

மரணத்தின் விளிம்பிலும்
எங்கெங்கு காணினும்
காட்சிப் பிழையாய்
சரியாய் பொருந்தியிருக்கிறாய்!

வரம் தருவாய் தேவதையே..


வாரம் ஒருமுறை மட்டும் 
பார்க்கும் அவன் 
பிடிவாதத்திற்கேனும் 
இந்த நாட்களெல்லாம்
வாரங்களாகும் 
வரம் தருவாய் தேவதையே..

Saturday, April 10, 2010

குளிரூட்டும் வார்த்தை


புண்படுத்துமென்று
தெரிந்தே
நீ வீசும்
நெருப்பு வார்த்தைகளை
எந்தவித கவசமுமின்றி
எதிர்கொள்கிறேன்..

பின்பு நீயே
குளிரூட்டும் வார்த்தைகளைக்
காயத்திற்கு
மருந்தாக தரலாம்
என்பதால்.

Tuesday, March 30, 2010

காதலற்ற உன் இதயத்தில்


மகிழ்வுறுமென் கனவுகளையும்
துயருறுமென் இரவுகளையும்
உனக்கு சொல்வதற்கு பிரியமில்லை..

எனது பெருந்துயரும்
சிறு மகிழ்வும்
என்ன தந்துவிடக் கூடும்
காதலற்ற உன் இதயத்தில்..

உதிரும் கண்ணி


எனது எதிர்பார்ப்பின் 
எல்லைகளைத் தகர்த்தெறியும் 
உனது அலட்சியத்திலென்
நினைவிலிருந்து
ஒவ்வொரு கண்ணியாய்
உதிர துவங்குகிறாய்..

நீளும் பொழுதுகளில் சேமிக்கிறேன்
உதிரும் கண்ணிகளை
மீண்டும் நினைவில் கோர்ப்பதற்கு..

குறுஞ்செய்தி


எதிர்காலம் பற்றிய
எந்தவொரு அச்சமுமற்று
நிகழ்காலத்தில் வாழ்ந்துவிட
ஏங்குமென் மனதின் 
அத்துணை துயரங்களையும்
துடைத்தெறிந்து விடுகிறது
கடந்தகாலத்தில் நீயனுப்பிய 
குறுஞ்செய்திகள்...

நடைபாதை


பெரும் இரைச்சலுடன்
கடந்து போகும் வாகனப் பொதிகளுக்கு
மத்தியில்
கண்ணீருடன் பயணப்படுமென் 
விழிகளை யாரும் 
கண்டு கொள்ள இயலாதுதான்.. 

சொட்டு சொட்டாய் வீழும் கண்ணீரைத் 
தொட்டுத் தொட்டு உலர வைக்கும்
காற்றுக்கு மட்டும் 
என் கண்ணீருக்கான இரகசியம் தெரியும்.. 

யாரிடமும் சொல்லத் தெரியாத 
காரணத்தால் 
காற்றை மட்டும் அனுமதித்திருக்கிறேன்..
என் கண்களுக்கும், கனவுகளுக்குமான
நடைபாதைகளில்..

மாறாதிருக்கட்டும் எதுவும்


ஒரு காலகட்டத்தில் 
நமக்கிடையேயான 
பிரமிப்பு 
நீங்கிப் போகலாம்..
அப்போது நாம் 
பிரியமாயிருப்பதே
பிரமிப்பாயிருக்கலாம்..

ஒரு நேரத்தில் 
நமக்கிடையேயான
ரசனைகள் மாறிப் போகலாம்
அந்நாளில் நமது 
ஒத்த சிந்தனைகளே
ரசனையாகலாம்..

ஒரு பொழுதில்
நமக்கிடையேயான
அத்தனையும் கசந்து போகலாம்..
ஆனபோதும்
முந்தைய தினசரி பதிவுகளே
சர்க்கரையாகலாம்..

எல்லாம் மாறிப் போகட்டும் விலகலில்.. 
மாறாதிருக்கட்டும் எதுவும் நெருக்கத்தில்..

Thursday, March 18, 2010

எழுத்துரு

எழுத்துரு 
பிரச்சினை இன்றி 
வளைந்து கிடக்கும் கொம்புகளையும் 
மாறிப்போயிருக்கும் கால்களையும் 
சரியாகப் பொருத்தி 
புரிந்து படித்து விடுகிறாய்.. 

புரிந்து கொள்ள 
முயற்சிக்கவே  இல்லை
கவிதையிலிருக்கும் 
என் வார்த்தைகளையும் ..
மாறாதிருக்கும் என் நேசத்தையும்.. 

Tuesday, March 16, 2010

கடற்கரையில் உலவும் காதல்


மாதா கோவிலில் இருக்கும்
உன்னை நினைத்தபடி
வெள்ளிக்கிழமை பூஜையில் நான்

பூஜையில் இருக்கும்
என்னை நினைத்தபடி
மாதா கோவிலில் நீ

இரு தெய்வங்களும்
நம்மைப் பற்றி பேசியபடி
உலவுகின்றன
கடற்கரை மணல் வெளியில்

Monday, March 15, 2010

தனிமையின் நிழலில்

தற்கொலை செய்து கொள்ள
அதீத தைரியம்
தேவைப்படுகிறது..

ஒரு நொடி மாற்றத்தைக்
கைப்பற்றிக் கொள்ளும்
அவசரம் தற்கொலைக்கு
முக்கியமானது..

அந்த நிமிடத்தைக்
கடந்து விட்டால்
அது செயலிழந்து போகவும் கூடும்..

தற்கொலைக்கு
ஒற்றை சிறிய காரணம் கூட
போதுமானதாயிருக்கிறது..

தான்தோன்றியாய் அலையும்
தற்கொலைக்கு
தனிமைவாதிகளை மிகவும்
பிடித்துப் போகிறது..

அங்கங்கே
இளைப்பாறும்
தற்கொலை
பதுங்கியிருக்கிறது
தனிமையின் நிழலில்..

Thursday, March 11, 2010

தானியங்கிபடி


நமக்கிடையே ஏற்பட்ட 
ஊடலில்
முதல் தளத்திலேயே 
சில பொருட்களை 
வாங்கிவிட்டு திரும்புகிறோம்.

அருகில் 
தானியங்கிபடி
நகர்ந்து கொண்டேயிருந்தது

முன்னொருமுறை
தானியங்கிபடியில் பயணிக்கையில் 
பயத்தில் உன் கைகோர்த்துக் கொண்டது
நொடிநேரமேயாயினும்
நெஞ்சுக்குள் நிறைந்து கிடந்தது

அந்த நினைவுகளை 
செரித்தபடி 
இருவரும் நகர
ஊடல் வடிந்து கொண்டிருந்தது
வீட்டிற்கு திரும்பும் வழியெங்கும்...