Wednesday, August 04, 2010

பதுங்குகுழி


யாரேனும் கையகப்படுத்தக் 
கூடாதெனும் 
பரிதவிப்புடன்
பதுங்குகுழி 
தேடியலைகிறதென் நேசம்

Monday, August 02, 2010

சிறு சிதறல்

எதிலும் 
வீழ்ந்துவிடக் 
கூடாதென்ற 
கவனத்தில் ஏற்பட்ட 
சிறு சிதறலில் 
நுழைந்துவிட்டாய்
என் வாழ்விற்குள்

புரிந்து கொள்

உன் பார்வையில் நட்பும்
என் பார்வையில் காதலுமாய்
தொடரும்
பயணத்தின் முடிவு
எதுவாக இருப்பினும்
அதனுள்ளே உயிர்த்திருப்பது 
புரிதலும், நம்பிக்கையுமே
புரிந்து கொள்வாய் 
நம்புகிறேன்..

துயரத்தின் வேர்கள்

உனதிருகைகளுக்கிடையேயென் 
முகம் தாங்கியுன் 
கூர் பார்வையில் 
உதடுகள் சிறிதே
விரிந்தசையும் போதிலென்
துயரத்தின் வேர்கள்
தூள் தூளாகும்.

அழை

எத்தனையோ பேரை
நண்பனென அழைக்கும்போதும் 
அறிமுகப்படுத்தும் போதும் 
பிறரிடம் சொல்லும் போதும் 
இல்லாத ஒன்று 
உன்னை 
நண்பனென 
அழைக்கும்போதும் 
அறிமுகப்படுத்தும் போதும் 
பிறரிடம் சொல்லும் போதும்  
வந்து ஒட்டிக் கொள்கிறது.. 
சிறு வெட்கத்தினூடாக ...

Thursday, July 22, 2010

ஊடல்



உன்னிடம் 
ஊடல் கொள்ளும் போது
தோழியர்களிடம் 
கொட்டித் தீர்த்து விடுகிறேன்
ஒரு போதும் 
சொல்லியதில்லை
ஊடல் தீர்ந்து கூடியதை..

கூறியது கூறல்

அடிக்கடி உன்னைப் பிடிக்குமென
சொல்வதில் 
சலிப்பேற்படுவதில்லை
காதலில் குற்றமில்லை
கூறியது கூறல்

முன் அனுமதி

எதற்கெடுத்தாலும் 
நேரமில்லை என்கிறாய்
ஒருவேளை
மரணம் என்னை 
அழைக்கும் போது
உன்னிடம் முன் அனுமதி
பெற வேண்டியிருக்கும் போலும்..

மௌனம்

கிளி
முதலை 
ஆக்டோபஸ்
இன்னும் பிற 
யாவற்றிடமும் கேட்டுவிட்டேன்
என் காதல் நிறைவேறுமாவென
எல்லாம் மௌனம் சாதிக்கின்றன..
உன்னைப் போல்..

ஆக்டோபஸ்

மூடநம்பிக்கைகளை
வெறுக்குமென் மனம்
ஆக்டோபஸிடம் 
அலைபாய்கிறது
ஆரூடம் கேட்க அல்ல..
அதனிடம் இருக்கும்
மூன்று இதயங்களில்
ஒன்றை உனக்கு தரவேண்டி..

Tuesday, July 20, 2010

மறுதலி

நேசிப்பதும் நேசிக்கப்படுவதும்
இந்த உலகின் உச்சபட்ச இன்பம்

மறுதலிப்பதும்
புறக்கணிப்பதும்
இந்த உலகின் மிகக் கொடுமையான தண்டனை
நீ தண்டனையை நிறைவேற்றிய பின்பும்
இன்பத்ததைத் தந்து வருகிறேன்
இது உனக்கான தண்டனை...

காதலால் நிரப்பி!

உனக்குத் துணிவிருக்கலாம்
மறைத்து
வைத்திருப்பதில் பயனென்ன?

உனக்கு காதலிருக்கலாம்
மௌனம்
சாதிப்பதில் நிகழ்வதென்ன?

உனக்கு இசைவிருக்கலாம்
பிடிவாதத்தால்
ஆகக் கூடியதொன்றுமில்லை..

உனக்கு புரிந்திருக்கலாம்
முரண்டு பிடிப்பதில்
முன்னேற்றம் இருக்கப் போவதில்லை..

உனக்குப் போராடப் பிடித்திருந்தால்
வந்துவிடு
இந்த வாழ்க்கை அழகானது என்பதை
அறியத் தருகிறேன்..
உன்னைக் காதலால் நிரப்பி!

ஒற்றைப் புன்னகை

கை நிறைய கனவுகளையும்
மனம் நிறைய காதலையும்
சுமந்து திரிகிறேன்
எத்தனையோ பேர்
சாதுரியத்தால் 
அபகரிக்க முயன்றும்
தோற்றுத் திரும்பினர்..
ஒருவன்தான்
ஒற்றைப் புன்னகையில்
அத்தனையும் கொய்து போனான்..

தேவதை

என் குறுஞ்சிறகுகளில்
உன் பார்வை பட்டது..
வண்ணமானேன்
உன் சுவாசம் தீண்டியது..
வாசமானேன்..
உன் நிழல் படர்ந்தது
பெண்ணானேன்
உன் நிஜம் தரிசித்தேன்
தேவதையானேன்..

நீயே அறியாத வண்ணம்

நிறைவேறுமெனும்
நம்பிக்கையில்
என் இரவுகள்
இசைக்கின்றன
உனக்கான பாடலை..

என் சொற்களில்
ஒளித்து வைத்திருக்கிறேன்..
நீயே அறியாத வண்ணம்
நமக்கான காதலை..

சாபமிடு

எந்த வரமும்
வேண்டாம்
யாராவது சாபமிடுங்கள்
‘நாங்கள் காதலர்களாகி
திரிவோமென’ அல்ல..
நொடிதோறும்
சண்டையிட்டுக் கொள்வோமென
அதுவேனும் பலிக்கட்டும்..

உன் அன்பினில்

மழையில் நனைந்ததுண்டு
தேகம் சிலிர்க்க
நதியில் நனைந்ததுண்டு
வேகம் துளிர்க்க
அருவியில் நனைந்ததுண்டு
ஐம்புலன் விறைக்க
கடலில் நனைந்ததுண்டு
என் முழுமை தகிக்க
என் உயிர் சிலிர்த்து, துடித்து
துளிர்த்து, மிதந்து, விறைத்து,
தகித்து, சுகித்து, கரைந்தது
உன் அன்பினில்
நனைந்த போது.

Saturday, July 17, 2010

சாபம்


எல்லோருக்கும் வரம் 
கொடுக்கும் தேவதை 
தவமிருக்கிறாள் 
வரமோ? சாபமோ? கொடு
நீ கொடுக்கும் சாபம் கூட வரமே..

இருவருக்குமான அவன்..

என் உயிர்த் தோழி அவள்
எனக்குப் பிடித்ததெல்லாம்
அவளுக்கும் பிடித்திருக்கும்
அவளுக்கு பிடித்த எதுவும்
எனக்குப் பிடிக்காமலிருந்ததில்லை

என்னைப் போலவே
தனது நேரத்தின் பெரும்பகுதியை
புத்தகங்களுக்குக் கொடுத்திருப்பாள்
தன் இரவுகளில் காதுகளை
இசைக்குத் தாரை வார்த்திருப்பாள்
புதிய சந்திப்புகளில் தனது
நட்புக்கரங்களை நீட்டுவாள்
எதைப்பற்றியும் எல்லோரிடமும்
வெளிப்படையாகப் பேசுவாள்
எப்போதாவது தூரிகை தொட்டு
ஓவியம் தீட்டுவாள்
தினமும் ஏதாவதொன்றை
வெள்ளைத் தாளிலோ
செல்லிடப்பேசியிலோ பதித்து வைப்பாள்

அவளைப்போலவே
 
அழகுணர்ச்சியில் ஆர்வம் கூட்டியிருந்தேன்
அறியாமையை விரட்டிக் கொண்டிருந்தேன்
கனவுகளுக்கு புதிய வண்ணம் தீட்டியிருந்தேன்
நட்புகளிடையே நெருக்கம் கொண்டிருந்தேன்
பிடிக்காத விஷயத்தை விட்டு விலகியிருந்தேன்
பிடித்தவற்றை விரும்பி விரும்பி செய்தேன்

அவளைப் போலவே நான்
என்னைப் போலவே அவள்

எனது கவிதைகளையொத்திருந்தது அவள் கவிதைகள்
அவளது இசையினையொத்திருந்தது எனது இசை

திடீரென் தொடர்பு எல்லையில் இருந்து மறைந்தாள்
ஒருநாள் வந்து
ஒருவனிடம் காதலில் விழுந்ததாகச் சொன்னால்
அதற்குப் பிறகு
அனைத்திலிருந்தும் விலகியிருந்தாள்
எப்போதாவது சந்திப்பாள்
அவனைப்பற்றியே பேசுவாள்
அவளை மீட்க நினைக்கவேயில்லை
அவளும் மீள விரும்பவில்லை

துக்கம் தாளாது 

ஒருநாள் நானும் விழுந்தேன்
அவள் விழுந்ததாகச் சொன்ன
அதே இடத்தில்..
இப்போது
இருவரையும் மீட்க
போராடிக் கொண்டிருந்தான்
இருவருக்குமான அவன்..

காதலா? சாதலா?

விட்டுவிடவா? பற்றிக்கொள்ளவா?
எனும் போது
தேர்ந்தெடுத்தேன் பற்றுதலை...
துண்டிக்கவா? தொடரவா?
எனும் போது 
தேர்ந்தெடுக்கிறேன் தொடர்தலை.. 
ஏற்றுக் கொள்ளவா? ஒதுக்கிவிடவா?
எனும் போது
தேர்ந்தெடுத்தேன் ஏற்றுக் கொள்ளுதலை..
காதலா? சாதலா?  எனும் போது
தேர்ந்தெடுக்கும் உரிமை 
உன்னிடம் தரப்படுகிறது ...
தேர்ந்தெடு எதுவாயினும்
தயாராகிறேன் எதற்கும்..
ஒருவேளை மரணத்தை 
பரிசளித்தால் உயிர்த்தெழவும்..  

உடன்வர யாருமில்லை

என் இரவை
பகிர்ந்தளிக்க யாருமில்லை
என் தூக்கத்தை நீயே தூங்குகிறாய்..
என் உணவு வேளையில்
உடன்வர யாருமில்லை
என் பசிக்கும் சாப்பிட்டு விடுகிறாய்..
என் சிந்தனையைக் 
கேட்பதற்கு யாருமில்லை
எனக்கும் சேர்த்து சிந்திக்கிராய்
என் வாழ்க்கையை 
நீட்டிக்க விருப்பமில்லை
எனக்கும் சேர்த்து வாழ்ந்திருப்பாய்

பூமியின் எடை

உன்னோடு 
நான் சேரும் நாளில் 
பூமியின் எடை குறையும்
என் பாரத்தின் 
சுமை நீங்கி.. 

உன் ஸ்பரிசத்தில்

எப்போது 
கவிதை எழுதுவீர்களென
கேட்பவர்களுக்கு 
ஓரப்புன்னகையையும்
சமாளிக்கும் வார்த்தைகளையும்
பதிலிறுக்கிறேன்.. 
உன் நினைவென்னை
கொன்று போடும் சமயங்களில்
உன் ஸ்பரிசத்தில்
மூர்ச்சையுற்று மயங்கி சரிகையில் 
உன் ஓரிரு சொற்களென்
உயிர் குடிக்கையில் 
அடம்பிடித்து பிடிவாதமாய்
சண்டையிடுகையில் 
இப்படியான பதில்களையும் 
இதற்கு மேலானவற்றையும்
நீயே அறிவாய்..
துடிப்பறியும் இதயமாய்..

பால்கட்டிக் கொண்ட மார்பின் வலி

சொற்களாலோ
செயல்களாலோ
உன் மீதான நேசத்தின் 
முழுப்பரிமாணத்தையும் 
காட்டவியலாத போது
பால்கட்டிக் கொண்ட 
மார்பின் வலியுணர்கிறேன்..

கையாலாகாத சொற்கள்

எனதுளறலை 
உனக்கு உண்மையாகவும்
எனதுண்மையை 
உனக்கு உளறலாகவும்
அறியத் தரும் 
கையாலாகாத சொற்களை 
வைத்துக் கொண்டு 
என்ன செய்ய?

மீசை

உன் காதுமடல் கூட 
அறியாது
உன் மீசையோடு 
நான் பேசும் 
இரகசியங்களை...

வெளிநடப்பு

துள்ளிக் குதித்தோடி 
வரும் சொற்களை 
நீ கேட்க தயாரில்லாத நிலையில் 
ஆர்ப்பாட்டமோ,
கூச்சலோயின்றி 
வெளிநடப்பு செய்கின்றன..
சோர்ந்த சொற்கள்..

Tuesday, June 29, 2010

மௌனம்.

தகித்தலையுமென்
நேசத்தின் மீது
நிச்சயமின்மை பற்றிய
பயத்தை 
நிகழ்த்திக் கொண்டிருக்கிறது
உன் பெரு மௌனம்..

கவலைப் படாதே



உன் நண்பர்கள் யாரும் எனக்கோ
என் நண்பர்கள் யாரும் உனக்கோ
தொடர்பில்லாத போது 
என் இல்லாமையை 
எப்படி உனக்கு அறியத் தர.?
கவலைப் படாதே
உன் கண்ணெதிரிலேயே
உயிரற்றுப் போகிறேன்..

Saturday, June 12, 2010

உனக்குள்

நான் செல்லும் வழியெங்கும் 
உனக்கான கவிதைகளை 
விதைத்துச் செல்கிறேன் ..
நான் தொலைந்து போகும் 
ஒரு தருணத்தில் 
என் சொற்களில் ஏறி பயணி.. 
அந்த சொற்களின் முடிவு நீ 
புறப்பட்ட இடத்திலேயே 
உன்னைச் சேர்க்கும்.. 
ஆம்..
ஒருநாள் யார் புலன்களுக்கும் 
தெரியாமல் 
தொலைந்து போயிருப்பேன் 
உனக்குள் 

இன்னும் ஒரே இரவு.

''துயர்மிகு வரிகளை இன்றிரவு 
நான் எழுதக் கூடும்"
பாப்லோ நெரூடாவின்
அந்த வரிகள் 
என்னை அழுத்திக் கொண்டேயிருக்கிறது.. 
  
நீ இரவாகும் போது 
நான் நிலவென்றும் 
நீ நிலவாகும் போது 
நான் இரவென்றும் 
நீயனுப்பிய 
குறுஞ்செய்திகள் 
வலியை அதிகப்படுத்துகிறது.. 

ஒவ்வொரு முறையும் 
உன் வரவால் 
அலங்கரிக்கப்பட்ட இரவு 
மூன்று நாட்களாக 
மூளியாயிருக்கிறது.. 

நீ வந்துவிட்டால் 
இனி ஒவ்வொரு இரவும் 
முழுநிலவின் உச்சம்.. 
உன் வருகைக்காக
என்னிடமிச்சமிருக்கிறது 
இன்னும் ஒரே இரவு..

காட்சிப் பிழையாய்




காட்சிப் பிழையாய் 
நகருமென் கணங்களில் 
சரியாய் பொருந்தியிருக்கிறாய்..
எங்கெங்கு காணினும் 
நீயே தோன்றுகிறாய்..
குறைந்த தூர, நீண்ட தூர பயணத்தில்
பேருந்திற்காக காத்திருக்கையில்
பேருந்தில் ஜன்னலோரத்தில் தலைசாய்க்கையில்
எங்கேனும் மண்வாசம் உணருகையில்
திடீரென மழை நனைக்கையில்
கொளுத்தும் வெயிலில் மரநிழல் எதிர்ப்படுகையில்
முடியைக் கலைக்கும் ஜன்னல் காற்றில்
குழந்தைகளுடன் குதூகலிக்கையில்
சொந்தங்கள் பலவும் பேசுகையில்
நண்பனின் திருமணத்தில்
தூரத்து உறவினரின் இரங்கலில்
பாட்டியென் கைபற்றி பேசிய கணங்களில்
பசி வயிற்றைக் கிள்ளியெறியும் போதில்
வயிறு நிரம்பியிருக்கும் வேளைகளில்
அலுவலக வேலை நேரங்களில்
அமைதியை நாடும் தனிமையில்
மின்னஞ்சல் முகவரியை தட்டச்சு செய்கையில்
அதுனூடாக இரகசிய வார்த்தைகளை இடுகையில்
மெல்லிசையில் மனம் லயிக்கையில்
குறுஞ்செய்தி வருகயில் எழும் ஒலியில்
தொலைபேசி அழைப்பு வருகையில்
சிக்னலில் பரபரக்கையில்
படுக்கையில் ஓய்வெடுக்கையில்
நாளிதழ்கள் வாசிக்கையில்
கவிதைகள் படிக்கையில் 
கனவுகளை நினைக்கையில்
எண்ணங்களை சொல்கையில்
ஏக்கங்கள் எழுதுகையில்
துயரம் மேலிட அழுகையில் 
மகிழ்ச்சி எட்டிப்பார்க்கையில்
படுவேகத்தில் நிதானிக்கையில்
ரசனை மிகுகையில்
காலை எழுமுன் உருண்டு புரள்கையில்
இரவு நித்திரையில் வீழ்கையில்
இதயம் துடிக்கும் தோறும்
இமைகள் மூடியிருக்கும் போதும்
வாழ்தலின் தூண்டுதலிலும்
மரணத்தின் விளிம்பிலும்
எங்கெங்கு காணினும்
காட்சிப் பிழையாய்
சரியாய் பொருந்தியிருக்கிறாய்!
 

இந்த நொடியில்..

இன்றில்லைஎனில் 
நாளை 
நாளையில்லைஎனில் 
நாளை மறுநாளென 
சமாதானமாகி 
தள்ளிப்போட விருப்பமில்லை 
நிமிடத்தில் மாறக்கூடியது 
வாழ்க்கையும் உணர்வும்.. 
வந்துவிடு வாழ்ந்துவிடலாம் 
இந்த நொடியில்.. 

நேசி

இதுதான் 
உன்னை நேசிக்கக் காரணமென 
என்னால் சொல்ல முடியாது.. 
இதுதான் 
என்னை நேசிக்க முடியாததற்கு 
காரணமென 
உன்னால் சொல்ல முடிகிறது.. 

புரிதலுடன்..

எனக்கு சந்தோசம் வந்தால் 
கொஞ்சவும் 
கோபம் வந்தால் 
மிஞ்சவும் 
உன்னைவிட்டால் 
யாருண்டு 
இவ்வுலகில் 
புரிதலுடன்.. 

காதல் வாழ

என் காதல் செத்து 
நான் வாழ்வதை விட 
நான் செத்து 
என் காதல் வாழட்டும்

உன் விழிப்பிற்குப் பின்.

துக்கம் மேலிட 
அழும் மனதின் ஓசை 
உன் தூக்கத்தைக் 
கலைக்கக் 
கூடுமென 
ஒத்தி வைக்கிறேன் 
என் துக்கத்தை 
உன் விழிப்பிற்குப் பின்.

எறும்பின் வரிசை

என் சொற்களின் கதிபற்றி
நன்றாகவே தெரியும்..
அவை எறும்பின் வரிசை
சரசரவென உதிர்வதுபோல
கொட்டுகின்றன..

சிலவற்றில் மகரந்தமும்
சிலவற்றில் சூலும்
இன்னும் சில பதராகவும்.. 

மரணம்

என் கண்ணீர்த் துளிகளைத் 
துடைக்க உயிர்த்தெழுவாய் எனில்    
ஒருபோதும் 
உன்னை மரணம் 
அழைத்து செல்ல முடியாது.

நான் யார் காதலுக்கு..

பெருந்துயர்களையும் 
பேரிடர்களையும் 
சந்தித்துவிட்ட என் 
பயணத்தில் 
உயிருக்குள் 
கிள்ளிப் போட்ட 
நெருப்பாய் சுடுகிறது..
காதலை ஏந்தி செல்வது 
ஏந்தி செல்லவோ 
இறக்கி விடவோ 
நான் யார் காதலுக்கு.. 

நிராயுதபாணி

காதலே 
உன்னைக் கொன்று புதைக்க
ஆயுதமேந்தினேன்.. 
நீ 
எனக்கெதிராய் 
ஆயுதமேந்தினாய்..
நிராயுதபாணியாய்..

பெண்மை

நினைவின் அடுக்குகளில் 
மடிப்பு கலையாமல் 
ஏறி செல்கிறாய்.. 
உன் பாதம் 
பட்ட இடங்களில் 
பூத்துக் கிடக்கிறதென் 
பெண்மை...

பிரபஞ்சம்





என் இதய பலூனில் 
நிரம்பி வழியும் காதல் 
உன் ஒற்றைச் சொல்லில் 
வெடித்துச் சிதறி 
பிரபஞ்சத்தை நிரப்ப 
பலூனாகிறது 
பிரபஞ்சமும்

ஒப்பனை

எப்போது 
உடன் வரப் போகிறாய் 
ஒப்பனைகளை 
நானே ரசிக்கும் 
தனிமையைக் கொல்வதற்கேனும்

இறுதியாய் உன் முகம் மட்டும்

மரணத்தின் விளிம்பில் 
கண்மூடி சரிகிறேன்.. 
உன் முகம் மட்டும் 
இறுதியாய் 
என் நினைவில்.. 
உடனே 
வாழ்தலுக்கான 
பெருவிருப்போடு 
மரணத்தை வெல்கிறேன்..

கையளவு

காதலுக்குள் 
இறங்கியவர்களை விட 
காதலை 
தள்ளி நின்று 
பார்க்கிறவர்கள் 
அள்ளிச் செல்கின்றனர் 
கையளவு காதலையாவது.. 

உன் வாழ்க்கை

வாழ்க்கையையே 
பணயம் வைத்தேன் 
உன் காதலுக்காக 
என் காதலையே 
பணயம் வைத்தாய்
உன் வாழ்க்கைக்காக.. 

வெற்றியல்ல

இவ்வளவு நாட்கள் 
இழந்ததெல்லாம் இழப்பல்ல 
உன்னை 
நான் சேர்ந்துவிட்டால்.. 

இனிமேல் 
பெறுபவை எதுவும் 
வெற்றியல்ல 
உன்னை 
நான் இழந்துவிட்டால்...

குறுஞ்செய்தி



இலையோடு 
மழை பேசும் ரகசியமாய் 
என் அலைபேசியோடு
உன் குறுஞ்செய்தி.

ஒன்றைத் தேர்ந்தெடு

ஒவ்வொருமுறையும் 
வார்த்தை முத்துக்களை உதிர்த்து 
காதலா? நட்பா? என சொல்ல 
இதயம் பல்லாங்குழியில்லை.. 
மூடிய கையை நீட்டி 
ஒன்றைத் தேர்ந்தெடுக்க 
இது ஒத்தையா? ரெட்டையா? இல்லை.. 
சிறு தக்கையினை 
மணலில் மூடி வைத்து 
சரியான இடத்தைக் கண்டுபிடிக்கச் சொல்ல 
இது கிச்சுக் கிச்சு தாம்பாளமில்லை. 
மொத்தத்திலென் முடிவை மாத்திக் கொள்ளும் 
உத்தேசம் ஏதுமில்லை.. 
என் நேசமொன்றும் 
விளையாட்டுப் பொருளில்லை.